جرعه ای از زلال غدیر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایةمولانا امیرالمومنین
علی بن ابی طالب والائمة المعصومین
علیه و علیهم السلام
در اندیشه ی آینده ی امت:
او مردی است که بیست و سه سال از عمر خویش را در راه اشاعه ی قوانین آسمانی و هدایت انسان ها به سوی فضیلت و تقوا سپری کرده و کلیه ی دستوراتی که برای سعادت و کامیابی بشری ضروری بوده است، از مبدأ وحی کسب و در دسترس جهانیان گذاشته است و نکته و دقیقه ای نیست که تاکنون یادآور نشده باشد. در این هنگام، او حس می کند که بیش از چند صباحی از دوران حیات پر افتخارش باقی نیست و در آینده ی نزدیکی، خورشید جهان افروز وجودش، در پس ابرهای تیره و تاریک مرگ، از دیدگان پنهان خواهد شد.
این اندیشه او را به خود مشغول داشته است که: بعد از او آن کس که می تواند حافظ این همه قوانین و سنن بوده، اداره کننده و رهبر توده ی عظیم انسانیت به سوی کمال و رستگاری باشد باید با پاک ترین سابقه ی قومی و نژادی و گذشته ی نیالوده به شرک و گناه، وظیفه ی تهذیب اخلاق را به عهده بگیرد و در میان مردم به حق و عدالت قضاوت کند.
شخصیتی که از سرچشمه ی علم الاهی سیراب شده و با روح قوی و منطق بلیغش افکار مردم را به خدا و روز جزا سوق دهد و در نشر تعلیمات دین و اعتلای اسلام حقیقی بکوشد و آیینه ی تمام نمای او در میان امت باشد.
باید عنصری شایسته و انسانی کامل - که در ارحام و اصلاب پاک پرورش یافته و دارای سرشتی با صفا و روحی تابناک و پذیرای حقایق است- سرپرستی و پیشوایی هدایت خلق را به عهده گیرد.
ادامه دارد...
برگرفته از کتاب جرعه ای از زلال غدیر/ حسن تاجری