ماء معین

سطر ششم

  و ما گرفتاری بزرگمون به عنوان شیعیان واقعا غیبت امام زمان است!این مطلب را به جان باور بکن.

اگر کسی از همین روز و همین امشب با خودش وعده کند بالای سرش کتابی را که دوست می دارد، ادبیاتش آسان است و نگارشش خوب است، یا مثلا فایل سخنرانی و یا هرچه هست، با خودش عهد کند من نمی خوابم تا اینکه 1 دقیقه-2 دقیقه- 5 دقیقه از امام زمانم بشنوم، از او برایم بگویند یا از صفاتش بخوانم
اگر اینکار را بکنید ببینید بعد از دوهفته-40 روز چه اتفاقی می افتد.

معرفت که رفت بالا طبیعتا آدم شرافت پیدا می کند و آن وقت می فهمد که باید دعایش را کجا خرج کند.

واقع مطلب این است که کسی بسیار دعا میکند که توحید قوی تر دارد و اعتقاد و یقین بیشتر. بنابراین جایگاه دعا جایگاه رفیعی است.هرکه او دعاگو تر، موحد تر، مومن تر، با ایمان و یقین بیشتر به خداوند است.

یک بار بیاییم به دعا از زاویه دیگر نگاه کنیم. دقت کنیم که دعا درخواست ما از خداوند است. شما *یکبار دعاهایی را که دارید روی کاغذ بنویسید.*  ببنید اگر به شما اجازه دهند دعا کنید و به شما این وعده را بدهند که ما مثلا 10 دعای اول شما را چشم بسته اجابت می کنیم،فرض می کنیم، شما دعایتان را لیست کنید. وقتی لیست کردید یکبار دیگر نگاه کنید از این پنجره که بیان شد..

ارزش هر انسان به دعایی است که می کند، ارزش هر شخص به خواسته ای است که دارد. دقت بفرمایید چه خواسته ای که به زبان بیاورد، چه به زبان نیاورد.یعنی قدر و ارزش و منزلت من به خواسته های درونی من است ولو به آن نرسم

خدا نکند که انسان یک دفعه ببیند قیمت او به یک ماشین مدل جدید است.قیمت یک نفر به یک ساعت و موبایل است. حیف نیست؟

بحث دعا و استجابت آن الان مطرح نیست، می خواهیم ببینیم از یک منظر دیگر نگاه کنیم، دعا  دارد نشانه می دهد از قیمت من، اندازه من، شخصیت من..

خب حالا نگاه کنیم و دعا ها را بررسی کنیم که وقتی مجاز می شویم به پیشگاه خدا برویم و دست به دعا برداریم چه می گوییم؟...

ادامه دارد انشاالله...